เอารูปรีวิวลูกค้ามาใช้ต่อ ต้องขอก่อนไหม ขอยังไง

ลูกค้าถ่ายรูปสินค้าที่เพิ่งได้รับ ส่งมาในแชทพร้อมข้อความ "สวยมากค่ะ ชอบมาก"

รูปนั้นแสงดี มุมสวย จัดวางเป็นธรรมชาติ ดีกว่ารูปที่ร้านถ่ายเองด้วยซ้ำ

คุณกดเซฟเก็บไว้ในเครื่องทันที ตั้งใจจะเอาไปลงเพจพรุ่งนี้เช้า

พอถึงเวลาโพสต์จริง มือกลับลังเลอยู่ที่ปุ่มโพสต์ ลูกค้าไม่ได้บอกอะไรเพิ่ม แค่ส่งรูปมาคุยเล่น ๆ เอาไปใช้เลยได้ไหม หรือต้องขอก่อน

เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นแทบทุกสัปดาห์ ร้านที่มีลูกค้าประจำเยอะ ยิ่งได้รูปสวย ๆ จากลูกค้าบ่อยขึ้น คำถามเดิมก็วนกลับมาทุกครั้ง บางคนเลือกเซฟไว้เฉย ๆ ไม่กล้าใช้ บางคนก็โพสต์ไปเลยโดยไม่คิดอะไร

ทำไมต้องขอก่อน ทั้งที่ลูกค้าเป็นคนถ่ายให้เอง

รูปที่ลูกค้าถ่ายเอง เป็นของลูกค้าคนนั้น ไม่ใช่ของร้าน สินค้าในรูปเป็นของร้านก็จริง แต่กล้องที่ถ่าย มือที่จัดมุม เป็นของเขา เขาส่งมาให้ดูเฉย ๆ ในแชทส่วนตัว ไม่ได้แปลว่ายกให้เอาไปใช้ต่อได้ทุกที่

บางร้านเอารูปไปโพสต์เลยโดยไม่บอกกล่าว แล้วไม่มีปัญหาอะไร ลูกค้าไม่ได้ว่าอะไรสักคำ แต่บางร้านโชคไม่ดีเท่านั้น ลูกค้าคนเดียวกันมาคอมเมนต์ถามกลางเพจว่าขอก่อนหรือเปล่า คนอื่นที่เห็นคอมเมนต์นั้นเริ่มไม่แน่ใจในร้าน ข้อความขอสั้น ๆ ก่อนโพสต์ ใช้เวลาไม่ถึงนาที แต่กันเรื่องแบบนี้ได้หมด แถมลูกค้าที่ถูกขอความเห็นก่อน มักรู้สึกว่าร้านให้เกียรติเขา และกลับมาซื้อซ้ำง่ายขึ้นด้วย ต่างจากร้านที่หยิบรูปไปใช้เองเงียบ ๆ โดยไม่บอกกล่าวสักคำ

ข้อความขอที่ก๊อปไปใช้ได้เลย

ไม่ต้องเขียนขอยาวเป็นทางการ ยิ่งเป็นทางการมาก ลูกค้ายิ่งรู้สึกเกร็ง ขอแบบเพื่อนคุยกัน จะได้คำตอบเร็วกว่า

สูตรที่ใช้ได้กับเกือบทุกร้านคือ ชม บอกจุดประสงค์ บอกว่าจะใช้ที่ไหน ถามชื่อที่อยากให้แปะเครดิต จบในข้อความเดียว

"รูปนี้สวยมากเลยค่ะพี่ ขอเอาไปลงเพจร้านได้ไหมคะ จะลงเป็นรีวิวจากลูกค้าจริง ใส่เครดิตให้ด้วยค่ะ อยากให้เรียกชื่อไหนดีคะ หรือจะไม่ใส่ชื่อเลยก็ได้ค่ะ"

ถ้าสินค้าที่ขายเป็นของที่คนอาจไม่อยากเปิดเผยว่าซื้อ เช่น ของใต้เสื้อผ้า ยาลดน้ำหนัก ให้เติมประโยคปิดท้ายเพิ่ม "ถ้าไม่สะดวกให้เห็นหน้าหรือชื่อ ร้านตัดออกให้ได้ค่ะ" ลูกค้าจะกล้าตอบตกลงมากขึ้น เพราะรู้ว่ามีทางเลือก

เก็บข้อความนี้ไว้เป็นข้อความสำเร็จรูป พิมพ์ครั้งเดียวใช้ได้กับลูกค้าทุกคนที่ส่งรูปสวยมาให้ ไม่ต้องคิดใหม่ทุกครั้ง

ถามให้เร็ว ยิ่งขอใกล้เวลาที่ลูกค้าส่งรูปมาเท่าไหร่ ยิ่งได้คำตอบเร็วเท่านั้น ตอนนั้นเขายังตื่นเต้นกับของที่เพิ่งได้รับอยู่ ถ้าปล่อยไว้ข้ามวัน ความกระตือรือร้นจะจางลง

ถ้าตั้งใจจะเอารูปไปใช้ในโฆษณาที่ต้องเสียเงินยิงแอด ไม่ใช่แค่โพสต์ปกติในเพจ ให้บอกลูกค้าตรง ๆ ตั้งแต่ตอนขอ การยิงแอดคือการใช้รูปเขากว้างกว่าการโพสต์เฉย ๆ มาก ลูกค้าบางคนโอเคกับโพสต์ทั่วไป แต่ไม่โอเคถ้ารูปตัวเองไปโผล่เป็นโฆษณาที่จ่ายเงินดัน

บางรูปมีสินค้าของร้านอื่นติดอยู่ในเฟรมด้วย เช่น ลูกค้าถ่ายคู่กับของที่ซื้อจากร้านอื่น ให้ขอลูกค้าครอปเฉพาะส่วนสินค้าร้านคุณก่อนโพสต์ เพื่อไม่ให้ดูเหมือนร้านอื่นมาโปรโมทฟรีในเพจคุณ

ลูกค้าไม่ตอบ หรือขอไม่ให้ใช้ ทำยังไง

ส่งข้อความขอไปแล้วเงียบ อย่าเพิ่งเอาไปใช้ ให้รอก่อน ลูกค้าอาจแค่ยังไม่เห็นข้อความ

รอประมาณสองถึงสามวัน ถ้ายังเงียบอยู่ ให้ถือว่ายังไม่ได้รับอนุญาต เก็บรูปนั้นพักไว้ก่อน อย่าดันโพสต์เพราะรอไม่ไหว

ถ้าลูกค้าตอบว่าไม่สะดวก ให้ตอบกลับสั้น ๆ ว่า "ไม่เป็นไรเลยค่ะ ขอบคุณที่ถ่ายมาให้ดูนะคะ" แล้วปิดเรื่องไปเลย อย่าถามซ้ำ อย่าพยายามเกลี้ยกล่อม ลูกค้าที่ปฏิเสธแล้วโดนถามซ้ำ จะรู้สึกอึดอัดและอาจเลิกซื้อร้านนี้ไปเลย

ร้านที่ของขายดี มีลูกค้าส่งรูปมาทุกวัน ไม่จำเป็นต้องง้อรูปของคนที่ไม่สะดวก เพราะพรุ่งนี้จะมีรูปสวยจากลูกค้าคนใหม่ส่งมาอีก

ถ้าอยากตามอีกครั้งก่อนปิดเรื่อง ให้ตามแค่ครั้งเดียวหลังจากรอสองสามวันแล้ว ด้วยข้อความสั้น ๆ ว่า "รบกวนถามอีกครั้งค่ะ สะดวกให้ร้านใช้รูปที่ส่งมาไหมคะ ไม่เป็นไรถ้ายังไม่สะดวกค่ะ" ถ้าตามแล้วยังเงียบอีก ให้ปล่อยผ่านไปเลย

บางครั้งลูกค้าตอบครึ่ง ๆ กลาง ๆ เช่น "ใช้ได้ค่ะ แต่อย่าใส่ชื่อ" ให้ทำตามที่เขาบอกเป๊ะ ๆ ไม่ต้องตีความเผื่อ อย่าคิดเองว่าใส่ชื่อเล่นแทนคงไม่เป็นไร นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาอนุญาต

ถ้าลูกค้าปฏิเสธเพราะมีเด็กหรือคนในครอบครัวติดอยู่ในรูป ให้เข้าใจไว้เลยว่าเป็นเหตุผลที่หนักแน่นมาก อย่าถามต่อว่าครอปหน้าออกได้ไหม ให้ปิดเรื่องทันทีเหมือนคำตอบปฏิเสธอื่น ๆ

ให้เครดิตและแต่งรูปแค่ไหนถึงพอดี

ลูกค้าอนุญาตแล้ว ไม่ได้แปลว่าทำอะไรกับรูปก็ได้ทุกอย่าง มีเส้นบาง ๆ ที่ควรรักษาไว้

เรื่องเครดิต ถ้าลูกค้าให้ใช้ชื่อหรือชื่อเล่นได้ ให้ใส่กำกับไว้ในโพสต์เสมอ เช่น "รูปจากลูกค้า คุณเอ" ถ้าลูกค้าขอไม่ใส่ชื่อ ให้เขียนแค่ "รูปจากลูกค้าจริง" ก็พอ การใส่เครดิตทำให้รูปดูน่าเชื่อถือกว่ารูปที่ร้านถ่ายเองด้วยซ้ำ เพราะคนอ่านรู้ว่าไม่ใช่รูปโฆษณา

เรื่องแต่งรูป แก้แสงให้สว่างขึ้น ครอปให้พอดีเฟรม ทำได้ตามปกติ ห้ามแต่งจนสินค้าดูเปลี่ยนสี เปลี่ยนขนาด หรือเปลี่ยนพื้นผิวจนไม่เหมือนของจริง ถ้าลูกค้าใหม่ได้ของแล้วไม่เหมือนรูป จะรู้สึกว่าโดนหลอก ทั้งที่รูปต้นทางเป็นรูปจริงจากลูกค้าคนก่อนหน้า

อย่าตัดหน้าลูกค้าหรือของใช้ส่วนตัวที่ติดอยู่ในรูปออกโดยไม่บอก ถ้ารูปมีหน้าลูกค้าติดมาด้วย และอยากใช้เฉพาะรูปสินค้า ให้บอกลูกค้าตรง ๆ ว่าจะครอปหน้าออก ลูกค้าส่วนใหญ่โอเคกับเรื่องนี้อยู่แล้ว การบอกล่วงหน้าทำให้ไม่มีใครรู้สึกว่าถูกเอาไปใช้แบบไม่รู้ตัว

ถ้ารูปที่ลูกค้าส่งมาเป็นแนวก่อนใช้-หลังใช้ เช่น สินค้าลดสิว บำรุงผิว ระวังคำบรรยายที่แปะคู่กับรูปเป็นพิเศษ เขียนแค่สิ่งที่ลูกค้าพูดจริง อย่าเติมคำสัญญาผลลัพธ์เพิ่มเอง เช่น อย่าใส่ว่า "ใช้แล้วหายขาดแน่นอน" ทั้งที่ลูกค้าแค่บอกว่าเห็นผลดีขึ้น

กดแชร์ต่อบนแพลตฟอร์มต่าง ๆ ต้องระวังอะไร

รูปเดียวกัน เอาไปใช้ได้หลายที่ แต่วิธีใช้ควรต่างกันตามแพลตฟอร์ม

เพจเฟซบุ๊กและไลน์โอเอ โพสต์พร้อมเครดิตได้ตามปกติ เพราะเป็นพื้นที่ที่ร้านควบคุมเองทั้งหมด

ถ้าจะแชร์ต่อในกลุ่มซื้อขายหรือหน้าฟีดของแพลตฟอร์มขายของอย่าง Shopee หรือ TikTok Shop ให้ระวังเพิ่มอีกชั้น แต่ละแพลตฟอร์มมีกฎการใช้เนื้อหาผู้ใช้ไม่เหมือนกัน กฎพวกนี้เปลี่ยนได้ตลอดเวลาด้วย ถ้าไม่แน่ใจว่าตอนนี้แพลตฟอร์มอนุญาตแค่ไหน ให้เข้าไปอ่านเงื่อนไขการใช้งานล่าสุดในแอปก่อนทุกครั้ง ไม่ต้องเดาเอาเอง

ถ้าลูกค้าโพสต์รีวิวเองในหน้าตัวเองอยู่แล้ว เช่น โพสต์ในเฟซบุ๊กส่วนตัวแล้วแท็กร้าน วิธีที่ปลอดภัยที่สุดคือกดแชร์โพสต์ต้นฉบับของเขาโดยตรง ไม่ต้องเซฟรูปมาโพสต์ใหม่ วิธีนี้เครดิตติดไปกับโพสต์อัตโนมัติ ลูกค้าเห็นแล้วรู้สึกดีที่ร้านให้ความสำคัญกับโพสต์ของเขา

ทำโฟลเดอร์แยกไว้เก็บเฉพาะรูปที่ขอแล้ว ตั้งชื่อไฟล์ให้รู้ว่าใครอนุญาต วันที่ขอ และอนุญาตแบบไหน เช่น ใส่ชื่อได้ไหม ใช้ในแอดได้ไหม เวลาจะหยิบมาใช้ซ้ำ จะได้ไม่ต้องนั่งไล่หาแชทเก่าทุกครั้ง

ถ้าจะแชร์ต่อในสตอรี่อินสตาแกรมหรือสตอรี่เฟซบุ๊ก ให้แท็กบัญชีลูกค้าไปด้วยถ้าเขายินดีเปิดเผยตัวตน ลูกค้าจะเห็นแจ้งเตือนและรู้สึกว่าร้านให้เครดิตจริง ไม่ได้แอบเอาไปใช้เงียบ ๆ

ของจริงจากหน้าร้าน

ลองดูตัวอย่างสมมติของร้านขายเครื่องสำอาง มีลูกค้าส่งรูปรีวิวมาให้ดูเดือนละ 15 รูป

ตัวเลขในตารางเป็นตัวอย่างสมมติเพื่อให้เห็นภาพ ไม่ใช่ตัวเลขรับประกัน ประเด็นที่อยากให้เห็นคือ การขอทำให้ได้รูปน้อยลงจริงประมาณ 4 รูปต่อเดือน แต่แลกกับการไม่มีดราม่าในคอมเมนต์เลย

ดราม่าหนึ่งครั้งกลางเพจ ทำให้คนที่กำลังตัดสินใจซื้ออยู่พอดี เปลี่ยนใจไปร้านอื่นได้ง่ายกว่าที่คิด ร้านที่เสียรูปไปสี่รูป ยังดีกว่าร้านที่เสียความน่าเชื่อถือไปทั้งเพจ

ยิ่งร้านสะสมรูปที่ขอถูกต้องไว้เรื่อย ๆ ทุกเดือน ยิ่งมีคลังรูปรีวิวจริงไว้ใช้หมุนเวียนได้นานเป็นปี โดยไม่ต้องจ้างถ่ายรูปสินค้าเพิ่มเลยสักครั้ง

ร้านนี้ไม่ได้เสียเวลาเพิ่มเลยด้วยซ้ำ เพราะข้อความขอเป็นแบบสำเร็จรูปที่ก๊อปวางแล้วแก้แค่ชื่อลูกค้า ใช้เวลาไม่ถึงนาทีต่อครั้ง

จุดที่คนพลาดบ่อย

พลาดข้อแรก ขอครั้งเดียวตอนแรกแล้วใช้ซ้ำตลอดไป ลูกค้าอนุญาตให้ใช้ตอนเดือนที่แล้ว ไม่ได้แปลว่าปีหน้ายังใช้รูปเดิมได้เรื่อย ๆ โดยไม่บอกอีก ถ้าจะเอารูปเก่ามาปัดฝุ่นใช้ใหม่หลังผ่านไปหลายเดือน ให้ทักไปทวนอีกครั้งสั้น ๆ ว่ายังโอเคอยู่ไหม

พลาดข้อที่สอง ขอจากลูกค้า แต่ลืมเช็กว่ารูปมีคนอื่นติดมาด้วย เช่น รูปมีเพื่อนหรือลูกของลูกค้าติดในเฟรม คนที่ต้องขอไม่ใช่แค่เจ้าของแชทที่คุยกับคุณ แต่รวมถึงคนที่ติดหน้าอยู่ในรูปด้วย ถ้าไม่แน่ใจ ให้ครอปเฉพาะส่วนสินค้าไว้ก่อนปลอดภัยที่สุด

พลาดข้อที่สาม ใส่เครดิตผิดคน รีบก๊อปรูปจากหลายแชทมาโพสต์รวมกันทีเดียว แล้วสลับชื่อผิดคน ลูกค้าที่เห็นชื่อตัวเองติดอยู่กับรูปของคนอื่น จะรู้สึกแปลก ๆ ทันที ก่อนโพสต์ให้เช็กอีกรอบว่าชื่อกับรูปตรงกัน วิธีกันพลาดง่ายสุดคือโพสต์ทีละรูป แล้วเช็กชื่อทันทีก่อนกดยืนยัน ไม่ต้องรีบทำทีเดียวหลายรูปพร้อมกัน

สรุปสั้น ๆ

คืนนี้เปิดแชทย้อนหลังเจ็ดวัน หารูปที่ลูกค้าส่งมาแล้วสวยพอจะเอาไปโพสต์ต่อ

ก๊อปข้อความขอจากบทความนี้ ส่งไปทักลูกค้าคนนั้นก่อนนอน

พรุ่งนี้เช้าถ้าตอบตกลง ค่อยจัดเครดิตแล้วโพสต์ ถ้ายังเงียบ รออีกสองสามวันแล้วค่อยว่ากัน

แค่ขอก่อนทุกครั้ง ก็ตัดปัญหาดราม่ากลางเพจไปได้เกือบทั้งหมด และได้คลังรูปรีวิวจริงเก็บไว้ใช้ยาว ๆ ด้วย