ถ่ายรูปสินค้าสีเข้มไม่ให้จมหาย กระเป๋าดำ เสื้อดำ

ถ่ายกระเป๋าหนังสีดำวางบนโต๊ะ กดชัตเตอร์ เปิดดูรูปในจอมือถือ เห็นแต่ก้อนดำทึบก้อนหนึ่ง มองไม่ออกว่าเป็นหนังแท้หรือหนังเทียม ซิปอยู่ตรงไหนก็ไม่เห็น สายกระเป๋าเป็นเส้นเดียวที่กลืนไปกับตัวกระเป๋าทั้งใบ

ลองถ่ายใหม่อีกสิบรูป มุมนี้ก็ดำ มุมนั้นก็ดำ สุดท้ายเลือกรูปที่พอมองออกที่สุดไปลงขาย แล้วก็แปลกใจทุกครั้งว่าทำไมโพสต์เสื้อผ้าสีดำ กระเป๋าสีดำ ถึงมีคนทักถามน้อยกว่าโพสต์สีอื่นของร้านเดียวกัน ทั้งที่ราคาถูกกว่าด้วยซ้ำ

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่กล้องมือถือรุ่นเก่าหรือมือใหม่ถ่ายรูปไม่เป็น ของสีเข้มมีเรื่องของแสงที่ต่างจากของสีอ่อนอยู่จริง ๆ และแก้ได้ด้วยขั้นตอนที่ไม่ต้องซื้ออุปกรณ์เพิ่มสักชิ้น

ทำไมของสีเข้มถึงถ่ายแล้วจมหาย

สีดำและสีเข้มดูดกลืนแสงมากกว่าสีอ่อนหลายเท่า พื้นผิวสีขาวสะท้อนแสงกลับเข้ากล้องเกือบหมด ส่วนพื้นผิวสีดำสะท้อนกลับมาน้อยมาก กล้องเลยได้รับข้อมูลแสงจากตัวสินค้าน้อยกว่าปกติ รายละเอียดอย่างตะเข็บ ลายผ้า หรือความเงาของหนังจึงหายไปในเงามืด

อีกเรื่องที่ทำให้แย่ลงคือวิธีที่กล้องมือถือวัดแสง กล้องส่วนใหญ่วัดแสงเฉลี่ยจากทั้งเฟรม ไม่ได้วัดเฉพาะตัวสินค้า พอในเฟรมมีของดำเป็นพื้นที่ใหญ่ กล้องจะเข้าใจว่าฉากนี้มืดเกินไป แล้วปรับให้ภาพโดยรวมสว่างขึ้นเพื่อชดเชย ผลคือพื้นหลังสว่างจ้าขึ้นมาแทน แต่ตัวสินค้ากลับยังมืดเหมือนเดิม เพราะกล้องไปเพิ่มแสงให้ทั้งภาพ ไม่ได้เพิ่มแสงเฉพาะจุดที่มืด

พอเอามาแต่งรูปต่อ หลายคนกดเพิ่มความคมชัดหรือเพิ่มคอนทราสต์ให้ดูเข้มขึ้นแบบที่คิดว่าจะช่วยให้ของดำดูหรูขึ้น แต่ผลจริงคือยิ่งกดให้ส่วนมืดมืดลงไปอีก รายละเอียดที่พอมีอยู่บ้างก็หายไปหมด กลายเป็นก้อนดำที่ทึบกว่าเดิม

เลือกพื้นหลังที่ตัดกับสีสินค้า ไม่ใช่กลืนไปด้วยกัน

กติกาข้อแรกและสำคัญที่สุด อย่าวางของดำบนพื้นดำ อย่าวางของดำบนโต๊ะไม้เข้ม หรือบนผ้าปูโต๊ะสีเทาเข้ม เพราะสายตาคนดูจะแยกขอบของสินค้ากับพื้นหลังไม่ออก ต่อให้แสงดีแค่ไหนก็ยังดูจมอยู่ดี

พื้นหลังที่ใช้ได้ผลจริงกับของสีเข้มคือโทนสว่างแบบไม่จ้าเกินไป เช่น ผ้าขาวนวล กระดาษสีครีม โฟมบอร์ดสีเทาอ่อน หรือแม้แต่กระดาษ A4 สีขาวธรรมดาสองสามแผ่นต่อกันก็ใช้ได้ ให้ความต่างระหว่างพื้นหลังกับตัวสินค้าอยู่ที่ประมาณสองถึงสามระดับความสว่าง ไม่ใช่ขาวจัดจนตัดกันแข็งเกินไป เพราะพื้นขาวจัดจะทำให้กล้องปรับแสงให้มืดลงเพื่อรักษารายละเอียดพื้นหลัง แล้วของดำก็ยิ่งมืดกว่าเดิม

ถ้าอยากได้โทนหรูสำหรับกระเป๋าหรือรองเท้าราคาสูงหน่อย ใช้ผ้าสีเทากลาง ๆ หรือสีน้ำตาลอ่อนแทนได้ ให้ผลลัพธ์ที่ดูมีมิติกว่าพื้นขาวเปล่า และยังตัดกับตัวสินค้าสีดำได้ชัดเจน

สำหรับเสื้อผ้าสีดำที่ถ่ายแบบแขวนหรือคลุมโครง ให้เลือกฉากหลังที่มีเนื้อสัมผัสนิดหน่อย เช่น ผ้าม่านลินินสีอ่อน หรือผนังปูนเปลือยสีขาวหม่น จะช่วยให้ภาพดูไม่แบนจนเกินไป และช่วยให้ขอบเสื้อแยกออกจากพื้นหลังได้ง่ายขึ้น

จัดแสงด้านข้าง อย่าถ่ายย้อนแสงหรือแสงตรงหน้า

แสงตรงหน้าที่ยิงตรงเข้าสินค้าจะทำให้พื้นผิวเรียบแบน มองไม่เห็นความนูนของตะเข็บหรือลายปัก ส่วนแสงจากด้านหลังสินค้าจะทำให้สินค้ากลายเป็นเงาดำสนิท ทั้งสองแบบนี้คือสาเหตุหลักที่ทำให้ของสีเข้มดูจมหาย

วิธีที่ได้ผลดีที่สุดสำหรับมือถือคือแสงข้างจากหน้าต่าง วางสินค้าให้แสงจากหน้าต่างส่องเข้ามาทำมุมประมาณสี่สิบห้าองศากับตัวสินค้า ไม่ใช่ตั้งฉาก ไม่ใช่ขนานเสียทีเดียว มุมนี้จะทำให้เกิดเงาอ่อน ๆ ด้านหนึ่งของสินค้า ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ตาเรามองเห็นรูปทรงและพื้นผิวได้ ต่างจากแสงตรงที่ทำให้ทุกอย่างแบนราบเหมือนกันหมด

ถ่ายช่วงเวลาที่แสงธรรมชาตินุ่มที่สุดคือสิบโมงเช้าถึงบ่ายสาม เลี่ยงแสงแดดจัดตอนเที่ยงที่ยิงตรงเข้าหน้าต่าง เพราะจะสว่างจ้าเกินจนกล้องมือถือปรับแสงพลาด ถ้าบ้านมีมุมที่แสงไม่แรงพอ ให้ใช้กระดาษขาวหรือโฟมบอร์ดสีขาววางฝั่งตรงข้ามหน้าต่าง ห่างจากสินค้าประมาณหนึ่งฟุต เพื่อสะท้อนแสงกลับเข้าไปเติมด้านที่มืด วิธีนี้ไม่ต้องซื้อไฟถ่ายรูปเลยสักดวง ใช้กระดาษที่มีอยู่แล้วในบ้านได้ทันที

ข้อห้ามเด็ดขาดคือแฟลชหน้ากล้องมือถือ แฟลชจะยิงแสงตรงเข้าสินค้าแบบเดียวกับแสงหน้าตรงที่บอกไว้ข้างบน แถมยังทำให้เกิดจุดสะท้อนแสงจ้าเป็นดวงกลม ๆ บนพื้นผิวมันวาวอย่างหนังหรือโลหะ ดูเหมือนรูปถ่ายบัตรประชาชนมากกว่ารูปสินค้าขาย

ล็อกจุดวัดแสงที่ตัวสินค้า ไม่ปล่อยให้กล้องเดาเอง

อย่างที่บอกไว้ตอนต้น กล้องมือถือชอบวัดแสงเฉลี่ยทั้งเฟรม ทางแก้ที่ตรงจุดที่สุดคือบังคับให้กล้องวัดแสงเฉพาะตัวสินค้า ไม่ใช่ทั้งภาพ

วิธีทำง่ายมาก เปิดกล้องมือถือ แล้วแตะหน้าจอตรงบริเวณตัวสินค้าค้างไว้หนึ่งวินาที มือถือรุ่นใหม่ส่วนใหญ่จะขึ้นกรอบสี่เหลี่ยมหรือวงกลมพร้อมแถบเลื่อนปรับแสงข้าง ๆ ให้เลื่อนแถบนั้นขึ้นเล็กน้อยจนเห็นรายละเอียดบนตัวสินค้าสีเข้มชัดขึ้น ไม่ต้องสนใจว่าพื้นหลังจะสว่างจ้าเกินไปหรือเปล่า เพราะเป้าหมายคือดึงรายละเอียดของตัวสินค้าออกมาก่อน พื้นหลังที่สว่างเกินนิดหน่อยแก้ทีหลังได้ง่ายกว่าสินค้าที่มืดจนไม่เห็นอะไรเลย

ถ้ามือถือรุ่นที่ใช้มีโหมดโปร ให้ลองปรับค่าการรับแสงหรือ EV ขึ้นประมาณครึ่งถึงหนึ่งสต็อป จะช่วยดึงรายละเอียดในส่วนมืดของสินค้าสีเข้มได้ดีกว่าโหมดอัตโนมัติทั่วไป ไม่จำเป็นต้องเข้าใจศัพท์ทั้งหมด แค่ลองเลื่อนแถบขึ้นแล้วดูจอตัวอย่างว่าเห็นตะเข็บ ลาย หรือปุ่มกระดุมชัดขึ้นหรือยัง

สินค้าที่มีทั้งส่วนดำและส่วนสว่างในชิ้นเดียวกัน เช่น กระเป๋าดำที่มีหัวเข็มขัดสีทอง ให้แตะวัดแสงตรงกลางระหว่างสองจุดนั้น แล้วถ่ายสองสามรูปโดยขยับจุดวัดแสงไปมาเล็กน้อย เลือกรูปที่ทั้งสองส่วนเห็นรายละเอียดพร้อมกันมากที่สุด

เลือกมุมที่โชว์พื้นผิว ไม่ใช่มุมตรงที่ทำให้แบน

ของสีเข้มต้องการมุมถ่ายที่ช่วยให้แสงไปตกกระทบพื้นผิวแบบเฉียง เพื่อให้เห็นเนื้อวัสดุจริง ถ่ายตรงหน้าเป๊ะ ๆ แบบภาพสินค้าในแคตตาล็อกทั่วไปมักทำให้ของดำดูแบนเป็นแผ่นเดียว

สำหรับกระเป๋าหรือรองเท้า ให้ลองวางเฉียงสักสิบห้าถึงสามสิบองศาจากแนวตรง แล้วถ่ายจากมุมสูงกว่าสินค้าเล็กน้อย จะเห็นทั้งด้านหน้าและด้านข้างพร้อมกัน ทำให้รู้สึกว่าสินค้ามีปริมาตรจริง ไม่ใช่รูปทรงแบนแปะอยู่บนพื้น

สำหรับเสื้อผ้าสีดำ ถ้าไม่มีหุ่นให้แขวนบนไม้แขวนแล้วถ่ายให้เห็นเงาตกกระทบข้างในของเนื้อผ้าเป็นริ้ว ๆ แทนที่จะกางแบนราบบนพื้น เพราะเสื้อผ้าที่แขวนจะมีรอยพับตามธรรมชาติ รอยพับพวกนี้คือสิ่งที่ทำให้แสงตกกระทบไม่เท่ากันในแต่ละจุด และนั่นคือสิ่งที่ทำให้ตาคนดูมองออกว่าเป็นผ้าจริง ไม่ใช่กระดาษดำแปะรูป

สินค้าที่มีผิวมันวาวอย่างกระเป๋าหนังเงาหรือรองเท้าหนังสิทธิบัตร ให้หามุมที่มีเส้นแสงยาวพาดผ่านตัวสินค้าหนึ่งเส้น เส้นแสงนี้จะช่วยบอกคนดูว่าพื้นผิวนี้มันวาว ต่างจากหนังด้าน ถ้าพื้นผิวไม่มีเส้นแสงเลยจะดูเหมือนพลาสติกด้านมากกว่าหนังแท้

แต่งรูปแค่ดึงรายละเอียด อย่าเพิ่มความมืดซ้ำ

ขั้นตอนแต่งรูปสำหรับของสีเข้มต่างจากของสีอ่อนตรงที่เป้าหมายคือดึงรายละเอียดในเงามืดออกมา ไม่ใช่เพิ่มความเข้มให้ดูหรู

ในแอปแต่งรูปทั่วไปอย่าง Lightroom มือถือหรือแอปแต่งรูปฟรีที่มีแถบปรับคล้ายกัน ให้เล่นกับสามแถบนี้เป็นหลัก แถบแรกคือ Shadows หรือเงามืด ให้เลื่อนขึ้นเพื่อดึงรายละเอียดในส่วนมืดของสินค้าให้เห็นชัดขึ้น แถบที่สองคือ Blacks หรือจุดดำสุด ให้เลื่อนขึ้นเล็กน้อยเพื่อไม่ให้ส่วนที่มืดที่สุดทึบจนไม่เห็นอะไรเลย แถบที่สามคือ Clarity หรือความคมชัดของพื้นผิว ให้เลื่อนขึ้นนิดหน่อยเพื่อเน้นเนื้อสัมผัส แต่อย่าเลื่อนจนภาพดูแข็งกระด้าง

สิ่งที่ต้องเลี่ยงคือแถบ Contrast หรือความต่างของแสง หลายคนเลื่อนแถบนี้ขึ้นเพราะคิดว่าจะช่วยให้สินค้าดูเด่น แต่ผลจริงคือมันจะดันส่วนสว่างให้สว่างขึ้นและดันส่วนมืดให้มืดลงไปพร้อมกัน ของสีเข้มที่มืดอยู่แล้วจะยิ่งมืดกว่าเดิม ถ้าอยากให้ภาพดูมีมิติ ให้ใช้ Clarity หรือ Sharpening แทน ไม่ใช่ Contrast

อย่าลืมเช็กสีของภาพหลังแต่งด้วย บางแอปเมื่อดึง Shadows ขึ้นมาก ๆ สีของสินค้าจะเพี้ยนออกไปทางเทาหรือทางน้ำเงิน ให้เทียบกับสินค้าจริงตรงหน้าอีกครั้งก่อนโพสต์ ถ้าสีเพี้ยนไปจากของจริงมาก ลูกค้าจะรู้สึกว่าได้ของไม่ตรงปกตอนได้รับพัสดุ ซึ่งเป็นสาเหตุของการคืนของที่ป้องกันได้ตั้งแต่ขั้นตอนถ่ายรูป

ของจริงจากหน้าร้าน

ลองดูตัวอย่างสมมติของร้านขายกระเป๋าหนังที่มีสินค้าสีดำเป็นครึ่งหนึ่งของร้าน โพสต์กระเป๋าดำรุ่นเดียวกันสามครั้งด้วยวิธีถ่ายที่ต่างกัน

ตัวเลขในตารางเป็นตัวอย่างสมมติเพื่อให้เห็นภาพเทียบกัน ไม่ใช่ตัวเลขรับประกัน แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดคือการปิดการขายเพิ่มจากศูนย์เป็นสี่ครั้งต่อคนเห็นโพสต์ทุกร้อยคน โดยไม่ได้ลดราคาสักบาท ไม่ได้ซื้อไฟถ่ายรูปเพิ่ม เปลี่ยนแค่พื้นหลังกับวิธีตั้งค่ากล้องเท่านั้น

ถ้ากระเป๋าใบนี้ขายชิ้นละ 890 บาท ต้นทุน 480 บาท ค่าส่งลูกค้าออกเอง เดิมขายได้จากทุกร้อยคนที่เห็นโพสต์ ศูนย์ชิ้น พอเปลี่ยนวิธีถ่ายเป็นแบบที่สามได้สี่ชิ้น เท่ากับกำไรเพิ่มขึ้น 1,640 บาทต่อทุกร้อยคนที่เห็นโพสต์ โดยที่ต้นทุนที่เพิ่มขึ้นมีแค่เวลาที่ใช้จัดฉากถ่ายรูปใหม่ประมาณสิบนาทีต่อครั้ง

จุดที่คนพลาดบ่อย

พลาดข้อแรก คิดว่าของสีเข้มต้องถ่ายในที่มืดสลัวถึงจะดูหรู ความจริงตรงกันข้าม ยิ่งของสีเข้ม ยิ่งต้องการแสงมากกว่าของสีอ่อนเพื่อดึงรายละเอียดออกมาให้เห็น ถ้าถ่ายในห้องที่แสงน้อยอยู่แล้ว ให้ย้ายไปถ่ายใกล้หน้าต่างหรือรอช่วงกลางวันแทน อย่าคิดว่าห้องมืด ๆ จะช่วยให้ดูพรีเมียม

พลาดข้อที่สอง ใช้ไฟหลอดสีเหลืองในบ้านถ่ายตอนกลางคืนแล้วไม่ปรับสมดุลสีขาว ไฟเหลืองจะทำให้สีดำจริงกลายเป็นสีน้ำตาลอมเขียวในรูป และยิ่งกลืนกับรายละเอียดมากขึ้นไปอีก ถ้าจำเป็นต้องถ่ายกลางคืนจริง ๆ ให้ใช้ไฟหลอด LED สีขาวนวลแทนไฟเหลือง หรือปรับสมดุลสีขาวในกล้องให้ตรงกับแสงที่ใช้อยู่ก่อนกดชัตเตอร์

พลาดข้อที่สาม แต่งรูปให้ดำสนิทเพราะคิดว่าดูสวยแบบมืออาชีพ การลดแสงส่วนมืดให้ดำเป็นก้อนเดียวไม่มีรายละเอียดเลย อาจดูสวยในสายตาคนแต่งรูป แต่ลูกค้าที่กำลังจะซื้อมองไม่เห็นเนื้อผ้า ไม่เห็นตะเข็บ ไม่เห็นว่าซิปเป็นแบบไหน สุดท้ายไม่กล้าตัดสินใจซื้อเพราะไม่รู้ว่าของจริงหน้าตาเป็นยังไงกันแน่

สรุปสั้น ๆ

คืนนี้หยิบสินค้าสีเข้มที่ขายดีที่สุดของร้านมาหนึ่งชิ้น หาผ้าขาวหรือกระดาษสีอ่อนมาปูเป็นพื้นหลังแทนโต๊ะหรือพื้นเดิมที่ใช้อยู่

วางใกล้หน้าต่างให้แสงเข้าด้านข้างทำมุมเฉียง แตะหน้าจอมือถือค้างไว้ตรงตัวสินค้าเพื่อล็อกวัดแสง แล้วเลื่อนแถบปรับแสงขึ้นจนเห็นตะเข็บหรือลายผ้าชัดในจอตัวอย่าง

ถ่ายสักสิบรูปจากมุมต่าง ๆ แล้วเทียบกับรูปเดิมที่เคยโพสต์ ดูว่ารายละเอียดที่เคยหายไปกลับมาให้เห็นหรือยัง

ทำแค่ชิ้นเดียวก่อน ถ้าเห็นผลว่ารูปดูดีขึ้นชัดเจน ค่อยไล่ถ่ายใหม่ทั้งหมดในร้านทีละชิ้น