จะขายอะไรดี — 5 คำถามที่ตอบก่อนลงเงิน

ถ้าคุณกำลังมองหาของมาขาย แต่ในใจยังลังเลว่าตัวนี้จะรุ่งหรือจะร่วง อย่าเพิ่งรีบโอนเงินมัดจำให้ซัพพลายเออร์เด็ดขาด การเลือกของมาขายไม่ใช่แค่เห็นคนอื่นขายดีแล้วเราจะขายตามได้ เพราะต้นทุนชีวิตและแรงของแต่ละคนไม่เท่ากัน โดยเฉพาะถ้าคุณทำร้านคนเดียว ไม่มีลูกน้องช่วยแพ็ก ไม่มีคนช่วยตอบแชท คุณต้องเลือกของที่ "เป็นมิตร" กับชีวิตคุณที่สุด

ก่อนจะลงเงินไปกับสินค้าตัวใหม่ ให้คุณลองเอาของชิ้นนั้นมาวางตรงหน้าแล้วตอบคำถาม 5 ข้อนี้ให้จบ ถ้าข้อไหนยังตอบไม่ได้ ให้ชะลอการซื้อไว้ก่อนเพื่อความปลอดภัยของเงินในกระเป๋าคุณเอง

1. ของชิ้นนี้คนซื้อต้องกลับมาซื้อซ้ำบ่อยแค่ไหน

ลองนึกภาพตามนะคะ ถ้าคุณขาย "หมอนอิง" ใบละ 300 บาท ลูกค้าหนึ่งคนอาจจะซื้อครั้งเดียวแล้วใช้อีก 3 ปีถึงจะซื้อใหม่ แปลว่าทุกวันคุณต้องหาลูกค้าใหม่ตลอดเวลาเพื่อให้ได้ยอดขาย แต่ถ้าคุณเปลี่ยนมาขาย "สบู่ล้างหน้า" หรือ "พริกแกงใต้" ที่รสชาติถูกปาก ลูกค้าจะกลับมาซื้อซ้ำทุกเดือนโดยที่คุณไม่ต้องออกแรงยิงโฆษณาหาคนใหม่หนักเท่าเดิม

วิธีคำนวณง่าย ๆ ให้คุณลองทำตารางเปรียบเทียบดูแบบนี้ค่ะ

ถ้าคุณเลือกของที่ซื้อซ้ำได้บ่อย แม้กำไรต่อชิ้นจะน้อยกว่า แต่ในระยะยาวคุณจะเหนื่อยน้อยลง เพราะมี "ลูกค้าประจำ" คอยค้ำจุนร้านเอาไว้ แต่ถ้าจะขายของที่นาน ๆ ซื้อที คุณต้องมั่นใจว่ากำไรต่อชิ้นต้องสูงพอที่จะครอบคลุมค่าหาลูกค้าใหม่ในทุก ๆ วัน

2. ค่าแพ็กและค่าส่งจะกินกำไรคุณไปกี่บาท

คนขายของมือใหม่มักจะตกม้าตายเรื่อง "ค่าน้ำหนัก" และ "ค่ากล่อง" ค่ะ สมมติคุณไปรับของมาในราคา 100 บาท ตั้งใจขาย 190 บาท ดูเหมือนจะได้กำไร 90 บาทใช่ไหมคะ? แต่ความจริงไม่ใช่อย่างนั้น ลองมาไล่ดูค่าใช้จ่ายจริง ๆ กันค่ะ

• ค่ากล่องพัสดุ (ไซซ์ที่ใส่ของได้พอดีไม่ให้ของพัง): 5 บาท
• ค่าบับเบิ้ลกันกระแทก (ถ้าของแตกง่ายต้องพันหนา): 3 บาท
• ค่าเทปกาวและสติกเกอร์จ่าหน้า: 2 บาท
• ค่าขนส่ง (เริ่มต้น 35 บาท สำหรับน้ำหนักไม่เกิน 1 กิโลกรัม): 35 บาท

รวมค่าส่งและอุปกรณ์คือ 45 บาท จากกำไรที่คิดไว้ 90 บาท จะเหลือเงินเข้ากระเป๋าจริง ๆ แค่ 45 บาทเท่านั้น นี่ยังไม่รวมค่ารถที่ขับไปส่งของหรือค่าโฆษณาเลยนะคะ

สิ่งที่คุณต้องทำเย็นนี้คือ ลองเอาของที่จะขายใส่กล่องแล้วชั่งน้ำหนักดูจริง ๆ ถ้าของหนักเกิน 1 กิโลกรัม ค่าส่งจะกระโดดขึ้นทันที หรือถ้าของชิ้นใหญ่แต่เบา ขนส่งบางเจ้าเขาจะวัดขนาดกล่องแทนน้ำหนัก ซึ่งอาจทำให้คุณขาดทุนค่าส่งได้โดยไม่รู้ตัว ถ้าเลือกได้ ให้เลือกของที่น้ำหนักเบา แตกยาก และขนาดกะทัดรัด จะช่วยเซฟเงินในกระเป๋าคุณได้มากที่สุด

3. ของจะเน่าเสียหรือตกรุ่นก่อนคุณขายหมดไหม

การสต็อกของคือการเอาเงินสดไปเปลี่ยนเป็นของวางไว้ในบ้าน ถ้าของนั้นขายไม่ออก เงินคุณก็จมอยู่ตรงนั้น ความเสี่ยงที่น่ากลัวที่สุดคือ "ของหมดอายุ" ค่ะ

ถ้าคุณจะขายอาหาร เช่น ขนมเปี๊ยะอบควันเทียนที่มีอายุแค่ 7-10 วัน คุณมีเวลาปล่อยของสั้นมาก ถ้าอาทิตย์นั้นออเดอร์เงียบ คุณต้องทิ้งของทั้งหมด นั่นคือเงินต้นหายวับไปกับตา หรือถ้าขายเสื้อผ้าแฟชั่นตามกระแส วันนี้ฮิตผ้าสีนีออน แต่อีกสองอาทิตย์คนเลิกใส่ คุณก็ต้องเอามาเลหลังขายขาดทุน

วิธีเช็กความเสี่ยงให้ตัวเองทำตามนี้ค่ะ:

1. ดูวันหมดอายุ: ของควรมีอายุอย่างน้อย 6 เดือนถึง 1 ปี เพื่อให้คุณมีเวลาทำการตลาด
2. ดูความช้ำของสินค้า: ถ้าเป็นของที่เก็บนานแล้วเหลือง (เช่น เสื้อผ้าสีขาว) หรือกล่องบุบง่าย คุณต้องมีที่เก็บที่สะอาดและปลอดภัยจริง ๆ
3. ดูเทรนด์: ถามตัวเองว่า "ถ้าอีก 3 เดือนขายไม่หมด ฉันยังจะขายราคานี้ได้อยู่ไหม" ถ้าคำตอบคือไม่ได้ ให้ลดจำนวนการสต็อกลงครึ่งหนึ่งจากที่ตั้งใจไว้ตอนแรก

4. คุณสู้ราคาเจ้าใหญ่ในตลาดไหวจริงหรือเปล่า

อย่าหลอกตัวเองว่า "เราบริการดีกว่า" แล้วคนจะยอมซื้อแพงกว่าเสมอไป ในโลกออนไลน์ที่คนกดเปรียบเทียบราคาได้ภายใน 5 วินาที ถ้าคุณรับของมาจากสำเพ็งมาชิ้นละ 50 บาท แล้วตั้งขาย 120 บาท แต่ในแอปส้มเจ้าใหญ่ขายแค่ 59 บาท คุณเหนื่อยแน่นอนค่ะ

วิธีเช็กคู่แข่งแบบคนทำงานจริง:

• เปิดแอปช้อปปิ้งยอดฮิต แล้วค้นหาชื่อสินค้าที่คุณจะขาย
• ดูว่าเจ้าที่ขายดีที่สุดเขาขายราคาเท่าไหร่
• ลองกดสั่งซื้อของเขามาดูสักชิ้น เพื่อดูว่าเขาแพ็กของยังไง มีของแถมไหม ส่งเร็วแค่ไหน

ถ้าคุณเห็นว่าราคาทุนที่คุณรับมา แทบจะเท่ากับราคาขายปลีกของเจ้าใหญ่ ให้ถอยออกมาค่ะ เว้นแต่ว่าคุณจะมี "จุดต่าง" ที่ชัดเจน เช่น คุณขายเครื่องแกงเหมือนคนอื่น แต่เครื่องแกงของคุณตำเองมือต่อมือ ไม่ใส่สารกันบูด และมีสูตรทำอาหารแถมไปให้ในกล่อง แบบนี้ถึงจะพอมีทางสู้ด้วยคุณค่าแทนการสู้ด้วยราคา

5. คุณมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับของชิ้นนี้มากพอไหม

การขายของออนไลน์ยุคนี้ ถ้าโพสต์แค่รูปสินค้ากับราคา ไม่มีใครซื้อหรอกค่ะ คุณต้องทำคลิป ต้องไลฟ์ ต้องเขียนแคปชันเล่าเรื่อง คำถามคือ "คุณอินกับของชิ้นนี้ไหม"

สมมติคุณเป็นแม่ลูกอ่อนที่อยากขายอุปกรณ์แต่งรถยนต์ ถ้าคุณไม่ได้ชอบเรื่องรถเลย คุณจะคุยกับลูกค้าไม่รู้เรื่อง เขียนรีวิวก็ดูไม่จริงใจ แต่ถ้าคุณเปลี่ยนมาขาย "ทิชชู่เปียกสูตรอ่อนโยน" หรือ "เครื่องอุ่นนม" คุณจะเล่าได้เป็นฉาก ๆ ว่ามันดียังไง เพราะคุณใช้จริงในชีวิตประจำวัน

ลองลิสต์หัวข้อที่คุณจะเอาไปทำคอนเทนต์ดูค่ะ ถ้าคุณนึกหัวข้อไม่ออกเกิน 10 อย่าง แสดงว่าคุณอาจจะยังไม่รู้จักของชิ้นนั้นดีพอ ตัวอย่างหัวข้อเล่าเรื่อง เช่น:

• วิธีใช้ที่คนส่วนใหญ่ทำผิด
• ของชิ้นนี้ช่วยประหยัดเวลาในตอนเช้าได้ยังไง
• เปรียบเทียบของเกรดถูกกับเกรดที่คุณขาย
• เบื้องหลังการเลือกโรงงานที่คุณคัดมากับมือ

ถ้าคุณเล่าเรื่องได้สนุกและรู้ลึก ลูกค้าจะเชื่อใจคุณ และความเชื่อใจนี่แหละค่ะที่ทำให้เขาไม่หนีไปซื้อเจ้าที่ราคาถูกกว่า

สรุปสั้น ๆ

ก่อนลงทุน ให้เลือกของที่น้ำหนักเบาเพื่อประหยัดค่าส่ง เป็นของที่ใช้แล้วหมดไปเพื่อให้ลูกค้ากลับมาซื้อซ้ำ และต้องมีอายุการเก็บรักษาได้นานเกิน 6 เดือน ที่สำคัญคุณต้องมีความรู้ในตัวสินค้ามากพอที่จะเล่าเรื่องให้น่าสนใจกว่าเจ้าใหญ่ที่เน้นขายแต่ราคาถูก ถ้าสินค้าตัวไหนตอบโจทย์ไม่ครบ 5 ข้อนี้ ให้ลองมองหาตัวเลือกใหม่จนกว่าจะเจอตัวที่ใช่ที่สุดสำหรับคุณค่ะ