เขียนโพสต์ขายของยังไงไม่ให้คนรำคาญ

เมื่อคืนคุณโพสต์ขายกระเป๋ารุ่นใหม่ตอนหนึ่งทุ่ม พอสองทุ่มยังไม่มีคนทัก เลยโพสต์ซ้ำอีกรอบตอนสามทุ่ม แล้วเช้านี้โพสต์เตือนอีกทีว่า "ของยังเหลือนะคะ" สามโพสต์ภายในสิบสองชั่วโมง เรื่องเดียวกันเป๊ะ

ตกบ่าย เปิดเพจมาดู มีคนกดซ่อนโพสต์ไปสองคน อีกสามคนเลิกติดตามเงียบ ๆ ไม่มีใครบอกเหตุผล แต่คุณรู้สึกได้เองว่าทำไมโพสต์วันนี้เข้าถึงคนน้อยกว่าเมื่อวาน ทั้งที่ของก็ตัวเดิม ราคาก็เท่าเดิม เพื่อนที่ขายของออนไลน์เหมือนกันเคยบ่นให้ฟังว่าเจอแบบเดียวกัน โพสต์ถี่ขึ้นเท่าไหร่ ยอดไลก์กลับยิ่งบางลงเท่านั้น

ปัญหาไม่ได้อยู่ที่คุณโพสต์บ่อยเกินไป เพราะร้านที่โพสต์วันละหลายรอบก็มีที่ขายดี ปัญหาอยู่ที่โพสต์สามรอบนั้นพูดเรื่องเดียวกันซ้ำคำต่อคำ คนอ่านเจอแล้วรู้สึกเหมือนโดนตะโกนใส่ซ้ำ ๆ ไม่ใช่ถูกชวนคุย

ทำไมโพสต์ถี่ถึงทำให้คนรำคาญ

คนที่กดติดตามร้านคุณ ไม่ได้ตั้งใจเปิดฟีดมาดูแต่ร้านคุณร้านเดียว เขาเลื่อนผ่านเพื่อน ผ่านข่าว ผ่านร้านอื่นอีกสิบร้าน แล้วเจอร้านคุณแทรกอยู่ตรงกลาง ถ้าโพสต์ที่เจอทุกรอบพูดเรื่องเดียวกัน หน้าตาเดียวกัน สมองเขาจะเริ่มข้ามผ่านโดยอัตโนมัติ เหมือนเสียงโฆษณาที่ได้ยินซ้ำจนไม่ฟังแล้ว

อีกเรื่องที่หลายร้านพลาดกัน รวมถึงร้านที่เพิ่งเริ่มสังเกตเองด้วย คือคิดว่ายิ่งโพสต์ถี่ยิ่งมีโอกาสถูกเห็นมากขึ้น แต่ในทางปฏิบัติ โพสต์ที่ซ้ำเนื้อหาเดิมมักได้คนกดไลก์กดคอมเมนต์น้อยลงเรื่อย ๆ ตามที่หลายร้านสังเกตกันเอง ยิ่งโพสต์ซ้ำถี่เท่าไหร่ คนที่ยังอยู่ก็ยิ่งเลื่อนผ่านเร็วขึ้นเท่านั้น ไม่ใช่เพราะกฎอะไรตายตัว แต่เพราะคนอ่านเบื่อของซ้ำเป็นเรื่องธรรมดา

วางจำนวนโพสต์ต่อวันให้พอดีกับที่ร้านตอบไหว

ไม่มีตัวเลขตายตัวว่าร้านคุณควรโพสต์วันละกี่ครั้ง เพราะขึ้นอยู่กับว่าคุณตอบแชทไหวแค่ไหนถ้ามีคนทักเข้ามาพร้อมกัน แต่มีหลักที่ใช้ตั้งต้นได้คือ ร้านคนเดียวที่ต้องแพ็กของเองด้วย ควรอยู่ที่วันละ 1–2 โพสต์หลัก บวกสตอรี่หรือโพสต์สั้นแทรกได้อีกไม่เกิน 2 ครั้ง

ที่ต้องคุมไม่ใช่เพราะโพสต์เยอะแล้วผิดกติกาอะไร แต่เพราะร้านคนเดียวถ้ามีคนทักมาจากหลายโพสต์พร้อมกัน จะตอบไม่ทัน แล้วคนที่รอนานจะเป็นฝ่ายหายไปเอง

ลองแบ่งแบบนี้ในหนึ่งวัน

• โพสต์หลักตอนเช้าหรือเที่ยง เนื้อหาขายของชัดเจน มีราคา มีของที่เหลือ
• สตอรี่หรือโพสต์สั้นตอนบ่าย แทรกเรื่องเบื้องหลัง ไม่ใช่ขายซ้ำ
• โพสต์ที่สองตอนเย็นถึงหัวค่ำ เนื้อหาคนละมุมกับตอนเช้า ไม่ใช่ก๊อปมาวางซ้ำ

ถ้าวันไหนของขายหมดเร็ว หรือมีเรื่องด่วนต้องแจ้ง ให้โพสต์เพิ่มได้ตามจริง ไม่ต้องยึดจำนวนตายตัว แต่ให้กลับมาที่หลักเดิมทันทีที่เรื่องด่วนจบ

ร้านที่เพิ่งเปิดใหม่มักกลัวว่าถ้าโพสต์น้อยแล้วคนจะลืมร้าน เลยพยายามโพสต์ให้มากที่สุดเท่าที่คิดออก แต่ในความเป็นจริง ร้านที่ลูกค้าจำได้ไม่ใช่ร้านที่โพสต์ถี่ที่สุด แต่เป็นร้านที่โพสต์แล้วมีอะไรให้จำทุกครั้ง ต่อให้เว้นไปสองวันแล้วค่อยโพสต์ คนที่เคยซื้อของแล้วก็ยังจำร้านคุณได้อยู่ดี

สลับประเภทโพสต์ ไม่ใช่ขายอย่างเดียวทุกโพสต์

ร้านที่โพสต์แล้วคนไม่รำคาญ ไม่ใช่ร้านที่โพสต์น้อย แต่เป็นร้านที่สลับเนื้อหาจนคนอ่านไม่รู้สึกว่าเปิดมาแล้วเจอแต่ป้ายราคา

แบ่งเนื้อหาออกเป็นสามแบบ แล้วหมุนใช้สลับกันไป

1. โพสต์ขาย บอกราคา ของที่เหลือ วิธีสั่ง ใช้ตอนมีของใหม่หรือของใกล้หมด
2. โพสต์ให้ความรู้ เช่น วิธีเก็บรักษาสินค้า วิธีเลือกไซซ์ วิธีใช้งาน ไม่มีราคาปนอยู่เลย
3. โพสต์เบื้องหลัง เช่น ภาพตอนแพ็กของ ภาพกองพัสดุที่กำลังจะส่ง เรื่องที่ลูกค้าทักมาชม

สัดส่วนที่พอเหมาะสำหรับร้านทั่วไปคือ ขาย 2 ส่วน ความรู้ 1 ส่วน เบื้องหลัง 1 ส่วน สลับกันไปในรอบสัปดาห์ ไม่ต้องเป๊ะทุกวัน แต่ให้เห็นว่าไม่ใช่แค่ป้ายราคาต่อเนื่องกันเจ็ดวัน

โพสต์ให้ความรู้ไม่ต้องยาว ตัวอย่างเช่น "ผ้าคอตตอนซักด้วยน้ำเย็นแล้วทรงไม่ยืด ใครมีตัวโปรดที่ใส่บ่อย ลองสลับมาใช้น้ำเย็นดูค่ะ" ไม่มีคำว่าราคาแม้แต่คำเดียว แต่คนอ่านยังเห็นชื่อร้านคุณอยู่ในฟีด

เล่าของเดิมด้วยมุมใหม่ แทนการก๊อปวางซ้ำ

ของชิ้นเดียวกันเล่าได้มากกว่าหนึ่งมุมเสมอ ปัญหาของโพสต์ที่ทำให้คนรำคาญคือเอาแคปชันเดิมมาวางซ้ำ เปลี่ยนแค่รูปหรือไม่เปลี่ยนอะไรเลย

ลองดูตัวอย่างสินค้าเดียวกันคือกระเป๋าผ้าใบหนึ่งใบ เล่าได้สี่มุมแบบนี้

• มุมประโยชน์ใช้งาน "ใส่แล็ปท็อป 14 นิ้วได้พอดี มีช่องกันกระแทกด้านใน"
• มุมของคนใช้จริง "ลูกค้าคนหนึ่งซื้อไปใช้ขึ้นรถไฟฟ้าทุกวัน บอกว่าสายไม่บาดไหล่เลย"
• มุมของเหลือน้อย "สีเทาเหลือสองใบ จากที่สั่งมาสิบใบในรอบนี้"
• มุมเทียบตัวเลือก "ระหว่างสีเทากับสีน้ำตาล ลูกค้าส่วนใหญ่เลือกสีเทาเพราะเข้ากับชุดทำงานง่ายกว่า"

สี่มุมนี้พูดถึงของชิ้นเดียวกัน ราคาเดียวกัน แต่คนอ่านไม่รู้สึกว่าเจอโพสต์ซ้ำ เพราะแต่ละโพสต์ให้ข้อมูลใหม่ที่เขายังไม่เคยเห็น การเตรียมมุมพวกนี้ไว้ล่วงหน้าสักสี่ห้ามุมต่อสินค้าตัวหลัก ช่วยให้ไม่ต้องมานั่งคิดแคปชันใหม่ทุกครั้งที่จะโพสต์ซ้ำ

วิธีที่ทำได้จริงคือเปิดสมุดหรือโน้ตมือถือสักหน้าหนึ่ง เขียนชื่อสินค้าตัวหลักไว้ แล้วเวลานึกมุมใหม่ได้ระหว่างวัน เช่น ลูกค้าทักมาชมอะไร หรือมีคนถามคำถามซ้ำ ๆ ให้จดใส่ไว้ทันที พอถึงเวลาจะโพสต์ ก็หยิบมุมที่ยังไม่เคยใช้มาเขียนแทนการนั่งคิดใหม่ทั้งหมด

จับสัญญาณว่าคนเริ่มรำคาญ ก่อนเขาจะเลิกติดตาม

ไม่มีใครมาบอกตรง ๆ ว่า "ร้านนี้โพสต์เยอะไปแล้วรำคาญ" คนอ่านแค่เงียบแล้วหายไปทีละคน แต่สัญญาณพวกนี้ดูได้จากหน้าเพจของคุณเอง โดยไม่ต้องมีเครื่องมืออะไรเพิ่ม

ลองสังเกตสามอย่างนี้ในรอบหนึ่งสัปดาห์

• จำนวนคนกดไลก์ต่อโพสต์ลดลงเรื่อย ๆ ทั้งที่โพสต์เนื้อหาคล้ายเดิม เทียบโพสต์ต้นสัปดาห์กับปลายสัปดาห์ดู
• คอมเมนต์ที่เคยมี หายไปเหลือแต่จากลูกค้าประจำ คนใหม่ไม่ทักเข้ามาเพิ่ม
• ยอดคนติดตามนิ่งหรือลดลง ทั้งที่ไม่ได้มีเรื่องเสียหายอะไรเกิดขึ้นกับร้าน

ถ้าเจอสองอย่างในสามข้อนี้พร้อมกัน ให้ลองลดจำนวนโพสต์ขายลงครึ่งหนึ่งในสัปดาห์ถัดไป แล้วแทนที่ด้วยโพสต์ให้ความรู้หรือเบื้องหลังแทน แล้วดูว่าตัวเลขกลับมาไหม วิธีนี้ไม่ใช่สูตรตายตัว แต่เป็นการทดลองกับร้านตัวเองที่ทำได้จริงโดยไม่ต้องเสียเงินเพิ่ม จดตัวเลขไว้ทุกสัปดาห์ในสมุดเล่มเดียวกับที่จดออเดอร์ก็พอ ไม่ต้องใช้เครื่องมือวัดผลอะไรเพิ่มเติม

เว้นจังหวะให้คนอ่านหายใจระหว่างโพสต์

นอกจากเนื้อหา จังหวะเวลาก็มีผลกับความรู้สึกรำคาญ โพสต์สองโพสต์ห่างกันสิบนาทีให้ความรู้สึกต่างจากโพสต์สองโพสต์ห่างกันหกชั่วโมงมาก แม้เนื้อหาจะต่างกันก็ตาม

กติกาง่าย ๆ ที่ใช้ได้กับร้านส่วนใหญ่คือ เว้นระยะโพสต์หลักอย่างน้อยสามถึงสี่ชั่วโมง ถ้าจำเป็นต้องโพสต์ถี่กว่านั้นจริง ๆ เช่นช่วงมีโปรโมชันวันเดียว ให้บอกเหตุผลตรง ๆ ในโพสต์เลยว่า "ขอโพสต์อัปเดตของที่เหลือให้บ่อยหน่อยเฉพาะวันนี้นะคะ" คนอ่านจะเข้าใจว่าเป็นกรณีพิเศษ ไม่ใช่ความเคยชินของร้าน

ส่วนเวลาที่เหมาะจะโพสต์ในแต่ละวัน ไม่มีช่วงตายตัวที่ใช้ได้กับทุกร้าน เพราะขึ้นอยู่กับว่าลูกค้าประจำของคุณเป็นใคร ทำงานออฟฟิศหรือทำงานเป็นกะ ลองโพสต์เวลาต่าง ๆ กันในสัปดาห์แรก แล้วจดไว้ว่าช่วงไหนมีคนทักเข้ามาเร็วที่สุด จากนั้นค่อยยึดช่วงนั้นเป็นเวลาหลักของร้านตัวเอง

ของจริงจากหน้าร้าน

ตัวอย่างสมมติร้านขายเสื้อผ้าที่มีผู้ติดตามพันกว่าคน ลองเทียบสามแบบการโพสต์ในรอบหนึ่งสัปดาห์

ตัวเลขในตารางเป็นตัวอย่างสมมติเพื่อให้เห็นภาพ ไม่ใช่ตัวเลขรับประกันว่าร้านทุกร้านจะได้ผลแบบนี้ แต่ทิศทางที่มักเห็นตรงกันคือ ยิ่งเนื้อหาซ้ำเดิม คนยิ่งเงียบ และยิ่งมีคนหายไปจากหน้าฟีด

สิ่งที่เปลี่ยนในตารางนี้ไม่ใช่จำนวนเงินที่ลงโฆษณา ไม่ใช่ของที่เอามาขาย แต่เป็นแค่วิธีเล่าเรื่องกับจังหวะการสลับเนื้อหาเท่านั้น

ร้านในตัวอย่างนี้ใช้เวลาปรับตัวประมาณสองสัปดาห์กว่าคอมเมนต์จะเริ่มกลับมา เพราะคนที่เคยเลื่อนผ่านร้านไปแล้วต้องเห็นความเปลี่ยนแปลงซ้ำสองสามครั้งก่อนจะกลับมาสนใจอีกที ไม่ใช่ปรับวันนี้แล้วพรุ่งนี้ยอดพุ่งทันที

จุดที่คนพลาดบ่อย

พลาดข้อแรก โพสต์ซ้ำแคปชันเดิมเป๊ะ เปลี่ยนแค่รูป คนอ่านที่เห็นโพสต์ก่อนหน้าจะจำได้ทันทีว่าเคยเห็นข้อความนี้มาแล้ว รู้สึกเหมือนร้านไม่ได้ตั้งใจเขียนให้เขาโดยเฉพาะ ให้เปลี่ยนอย่างน้อยประโยคเปิดกับมุมที่เล่าทุกครั้งที่โพสต์ซ้ำ

พลาดข้อที่สอง เห็นยอดขายตกแล้วยิ่งโพสต์ถี่ขึ้นเพื่อแก้ปัญหา ทั้งที่ยอดตกอาจไม่ได้เกี่ยวกับความถี่เลย แต่การโพสต์ถี่ขึ้นตอนคนเริ่มรำคาญอยู่แล้ว จะยิ่งเร่งให้คนกดซ่อนโพสต์เร็วขึ้น ก่อนจะเพิ่มความถี่ ให้เช็คสัญญาณตามหัวข้อข้างบนก่อนว่าคนกำลังรำคาญอยู่หรือเปล่า

พลาดข้อที่สาม มองว่าโพสต์เบื้องหลังหรือให้ความรู้เป็นการเสียเวลาที่ไม่ได้ขายตรง ๆ เลยตัดออกทั้งหมด แล้วเหลือแต่โพสต์ขาย ผลคือฟีดร้านดูเหมือนป้ายราคาต่อเนื่องกันทั้งสัปดาห์ ทั้งที่โพสต์แบบอื่นเป็นตัวที่ทำให้คนอ่านยังอยากติดตามร้านต่อไปในวันที่ยังไม่พร้อมซื้อ

สรุปสั้น ๆ

คืนนี้เปิดเพจย้อนดูโพสต์เจ็ดวันที่ผ่านมา นับดูว่าในเจ็ดวันนั้นโพสต์กี่ครั้ง แล้วมีกี่ครั้งที่พูดเรื่องเดียวกันซ้ำคำต่อคำ

ถ้าเจอว่าซ้ำเกินครึ่ง ให้เตรียมมุมเล่าใหม่สักสี่มุมสำหรับสินค้าตัวหลัก แล้วสลับใช้แทนการก๊อปแคปชันเดิม

สัปดาห์หน้าลองแทรกโพสต์ให้ความรู้หรือเบื้องหลังเข้าไปสักหนึ่งโพสต์ต่อสัปดาห์ แล้วดูว่าคอมเมนต์กับยอดกดไลก์เปลี่ยนไปยังไง

ทำแค่นี้ก่อน ยังไม่ต้องเพิ่มจำนวนโพสต์เลยสักโพสต์เดียว